Μία αλλιώτικη περιφορά του επιταφίου

Όπως επιτάσσουν οι παραδόσεις μας, ήθελα να πάω στην περιφορά του επιταφίου. Και όπως επιτάσσουν οι παραδόσεις μας, ήμουν στο χωριό χωρίς ίντερνετς, οπότε έπρεπε να περιμένω μέχρι σήμερα για να σας ανεβάσω τις φωτογραφίες μου.

Έκανα ένα γρήγορο μπάνιο γιατί είχα γίνει λούτσα στον ιδρώτα από τη ζέστη, αν και η γιαγιά μου επέμενε ότι την Μεγάλη Παρασκευή δεν πρέπει, έβαλα το καρό μου πουκάμισο και τα πιο φλώρικα παπούτσια που βρήκα και ετοιμάστηκα για την περιφορά.

  

"Γειά σου γιαγιά!! Είμαι ο ψαράς και είμαι έτοιμος για την περιφορά του επιταφίου!!"

  

Επειδή έχω από μικρός ένα αναπνευστικό πρόβλημα το οποίο σε συνδυασμό με το άσθμα και τις γυναίκες μου έχουν καταστρέψει τη ζωή, μπήκα βιαστικά στην εκκλησία να ανάψω ένα κερί και να προσκυνήσω και βγήκα πάλι έξω, πριν το λιβάνι με κρεβατώσει μέχρι το δεκαπενταύγουστο. Άκουσα όμως σχεδόν όλη τη λειτουργία από τα μεγάφωνα.

 

Με τα πολλά-πολλά λοιπόν ξεκίνησε η περιφορά. Πρέπει να σας πω ότι αισθάνθηκα άβολα όταν είδα τα παπαδάκια να βγαίνουν από την εκκλησία με τα εξαπτέρυγα. Δε γίνεται να ασχολούμαι εγώ με το χώρο της μόδας, να τρέχω στα Παρίσια, τα Μιλάνα και τις Νέες Υόρκες, αλλά τα παιδάκια που μια ζωή ζουν σε ένα χωριό 100 ατόμων να είναι πιο καλοντυμένα από εμένα. Φορ φαξ σέικ δηλαδή. Που αμφιβάλλω αν ξέρουν τι είναι φαξ στο χωριό. Ένα τηλέφωνο έχουμε στην παλιά κοινότητα και μια τηλεόραση στο καφενείο. Επικοινωνία μόνο με το ταχυδρομείο.

Πρέπει βεβαίως να σας πω ότι το έκανα και λίγο σκόπιμα. Παρατηρήστε την πλήρη έλλειψη αξεσουάρ στο ντύσιμό μου. Είναι αφενός για λόγους νηστείας, αφετέρου διότι πρέπει να είμαστε ταπεινοί και να μην προσπαθούμε να κλέψουμε την δόξα από τον στολισμένο επιτάφιο και τα εξαπτέρυγα. Εκείνοι είναι οι πρωταγωνιστές της βραδιάς. Απλά την ώρα που το βλέπω να συμβαίνει μπροστά μου νιώθω ένα κόμπο στο στομάχι.

Την ώρα όμως που ζήτησαν άτομα για να πάρουν τον επιτάφιο και να ξεκινήσει η περιφορά, όρθωσα το ανάστημά μου και ετοιμάστηκα να τον παραλάβω στους ώμους μου!!

Ε;; Δεν είμαι και γαμώ τους γκόμενους;;

Και σωματαράς επίσης;; Και σφίχτης;;

 

Ανακάλυψα όμως ότι δε γινόταν να πάρω εγώ τον επιτάφιο. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας υπήρξαν απειλές για τρομοκρατική επίθεση κατά τη διάρκεια της περιφοράς, οπότε οι αρματωμένοι του χωριού στηθήκαμε σε στρατηγικά σημεία και διατηρήσαμε την ειρήνη. Ο κόσμος μία μέρα θα μας ευχαριστεί.

Θα σας έλεγα καλή Ανάσταση, αλλά τώρα που το ανεβάζω έχει περάσει. Εις το επανιδείν λοιπόν. Λίαν συντόμως έρχεται και το επόμενο, αναστάσιμο ποστ!!